یا منی قلوب المشتاقین...

 

  این اولین سلامیست که در سکوت آسمان نثار قدم هایت میکنم

اولین سلامیست که از محلی در اعماق وجودم تقدیم نگاه محبت آمیزت میکنم

 وبر لوحی مینگارم...

لوحی که شاید دیگران با دیدنش یادی ز وجودم کنند...

آفتابا!  تنها به آمدنت می اندیشم. تنها به روزی که آسمان بیکران با دیدن آن رخ معصومت

ز شوق وصال بگرید.

به روزی که بشریت با لطافت وجودت آرام گیرند!

اما اکنون بر دنیای آلوده ای که کائناتش برای آمدنت انتظار می کشند....بنگر!

دنیایی که همچنان در ظهر عاشورا ثابت مانده است....

 

   چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی        

                                         چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی

  تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام...

                                       دوباره صبح ظهر نه غروب شد نیامدی...

 

/ 0 نظر / 5 بازدید